เทพผู้ปกป้องของพม่า

             นัต (ผีหลวง) มีทั้งหมด 37 ตน คำว่า “นัต” มาจากภาษาบาลีสันสกฤตว่า “นาทะ” (Natha) หมายถึง “เทวดาผู้ปกป้องรักษา” เมื่อราว 1,500 ปีมาแล้ว ชาวพม่าได้สร้างศาลหรือบ้านเล็กๆ ไว้สักการะบูชานัตแม้กระทั่งทุกวันนี้ก็ยังมีอยู่ ส่วนใหญ่จะเป็นภูตผีปีศาจที่ชั่วร้าย และจะสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้ที่ไม่ให้ความเคารพนับถือ ชาวพม่าจึงกลัวและบูชานัตด้วยการถวายอาหาร ดอกไม้ และเครื่องประดับอยู่สม่ำเสมอ แต่ละหมู่บ้านจะมีภูตผีประจำหมู่บ้าน ประจำต้นไม้ ทุ่งนา มีเทวดาแห่งการเก็บเกี่ยว เทวดาแห่งลมและฝน

           ในสมัยพระเจ้าอนุรุทมหาราช (อโนรธามังช่อ) ทรงนำศาสนาพุทธลัทธิเถรวาทเข้ามาเป็นศาสนาประจำชาติ แต่ยังไม่สามารถขจัดความเชื่อของชาวพม่าในการบูชาภูติผีต่างๆ ให้หมดไปได้ แม้จะทรงใช้มาตรการปราบปรามอย่างรุนแรง แต่ก็ยังมีนัตถึง 36 ตนจากนัตต่างๆ จำนวนมากมายนับไม่ถ้วน  ดังนั้นพระองค์จึงทรงเอานัตตนที่ 37 มีนามว่า “ตะจามิน”(พระอินทร์) เข้ามาเป็นกษัตริย์ของนัตทั้ง 36 ตน แล้วอนุญาตผ่อนปรนให้ชาวบ้านนับถือบูชาทั้ง 37 ตนต่อไป โดยถือว่านัตเหล่านี้เป็นสาวก ผู้ปฏิบัติตามหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าด้วย

           นัตทั้ง 37 ตนที่บูชากันอยู่ในปัจจุบัน ไม่ใช่นัต 37 ตนที่บูชากันในสมัยพระเจ้าอนุรุทธมหาราช เพราะได้มีการนำบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์เข้ามาแทนที่นัตตนเดิมถึง 15 ตน นัตทั้ง 37 ตนนี้ล้วนแล้วแต่มีเรื่องราว ชีวิตอันโศกสลด เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์พม่า ฉะนั้นเรื่องราว ตำนานและนิทานปรัมปราของนัตเหล่านี้ จึงช่วยให้พม่าเข้าใจถึงประวัติศาสตร์ของตนเองได้เป็นอย่างดี ทั้งยังเชื่อกันอย่างแพร่หลาย ว่านัตเหล่านี้มีอำนาจช่วยรักษาโรคทำนายอนาคตได้โดยผ่านทางโหร หมอดู คนเข้าทรง และหมอผี

        นัตจำนวน 22 ตน ที่มีมาก่อนตั้งแต่สมัยอาณาจักรพุกาม ได้แก่

    • ตะจามิน (พระอินทร์) เป็นกษัตริย์ของหมู่ทวยเทพ

    • งะตินเด หรือ มินมหาคิรีนัต

    • ชเวเมี้ยตนา หรือเจ้านางหน้าทอง

    • เจ้านางสีข้างทอง

    • นางงามสามเวลา

    • เจ้านางผิวขลุ่ย

    • เจ้าสีน้ำตาลแห่งทิศใต้

    • เจ้าสีขาวแห่งทิศเหนือ

    • เจ้าฉัตรขาว

    • พระมารดาหลวงของเจ้าฉัตรขาว

    • เจ้าแห่งปะเยมมา

    • เจ้าเทพทองใหญ่

    • เจ้าเทพทองน้อย

    • ปู่เจ้าแห่งมัณฑะเลย์

    • นางขาโก่ง

    • ชายชราต้นกล้วยเดี่ยว

    • เจ้าสิทธู

    • เจ้าชิงช้าหมุน

    • เจ้าจ่อส่วยผู้กล้าหาญ

    • แม่ทัพใหญ่แห่งอังวะ (อินน์วะ)

    • นักเรียนนายทหารหลวง

    • เจ้านางทองคำ มารดานักเรียนนายทหารหลวง

        ส่วนนัตอีก 15 ตน ที่เข้ามาทดแทนนัตเดิม ที่ยังปรากฏเป็นที่นับถือกันในปัจจุบัน หลังรัชสมัยของพระเจ้าอโนรธา ได้แก่

    • เจ้าแห่งช้าง 5 เชือก

    • จอมกษัตริย์ เจ้าแห่งความยุติธรรม

    • หม่องโปตู

    • ราชินีแห่งวังวังตะวันตก

    • เจ้าอองปินเล เจ้าแห่งช้างเผือก

    • นางตัวงอ

    • นอระธาทอง

    • เจ้าอองดินผู้กล้าหาญ

    • เจ้าขาวน้อย

    • เจ้าเณร

    • พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้

    • เจ้านางแห่งทิศเหนือ

    • เจ้ามินกาวง์แห่งตองอู (ตาวง์งู)

    • ราชเลขาธิการหลวง

    • กษัตริย์แห่งเชียงใหม่

         พระสงฆ์ พม่าเรียก “โภงจี” (Pongyi) พม่าเป็นประเทศที่มีพุทธศาสนิกชนเคร่งครัดในพระพุทธศาสนามากที่สุดในโลก ชาวพม่านับถือพุทธศาสนานิกายเถรวาท หรือหินยาน(แปลว่า “ยานเล็ก” ) จะเป็นไปในทางอนุรักษ์นิยม โดยยึดถือหลักการตีความตามเนื้อความในคัมภีร์พระไตรปิฏกอย่างเคร่งครัด ถือว่าบุคคลจะบรรลุถึงพระนิพพานได้ก็ต่อเมื่อลงมือปฏิบัติธรรมด้วยตนเองเท่านั้น ไม่มีทางอื่นใด จะให้ใครมาช่วยให้บรรลุก็ไม่ได้ ต่างจากนิกายมหายานที่ถือว่าบุคคลจะสามารถบรรลุถึงนิพพานได้ด้วยการช่วยเหลือของพระโพธิสัตว์หรือพระอรหันต์

        การแบ่งแยกระหว่างนิกายหินยานกับมหายานมีมาตั้งแต่ 235 ปี ก่อนคริสตกาล หรือ 2249 ปีมาแล้ว  ในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราชทรงประชุมสังคยนาพระไตรปิฏกขึ้นทีเมืองปาตลีบุตร ประเทศอินเดีย คณะสงฆ์ส่วนใหญ่ให้ยึดหลักตามพระพุทธวัจนะอย่างเคร่งครัด แต่มีส่วนน้อยอีกกลุ่มหนึ่งเห็นว่าควรเปลี่ยนแปลงแก้ไข ตามที่พระพุทธเจ้าทรงเคยประทานพุทธานุญาตเอาไว้เมื่อก่อนหน้านี้ ส่วนน้อยนั้นได้แยกตัวออกมาตั้งนิกายมหายานขึ้น และได้แพร่หลายเข้าไปในทิเบต เนปาล จีน เกาหลี มองโกเลีย ญี่ปุ่น และเวียดนามในเวลาต่อมา